امان از دست اين دل

قیمت معجزه

golak — Wed, 02 May 2012 08:03:23 GMT

وقتی سارا دخترک هشت ساله ای بود، شنید که پدر ومادرش درباره برادر کوچکترش صحبت می کنند. فهمید برادرش سخت بیمار است و آنها پولی برای مداوای او ندارند. پدر به تازگی کارش را از دست داده بود و نمی توانست هزینه جراحی پرخرج برادر را بپردازد. سارا شنید که پدر آهسته به مادر گفت: فقط معجزه می تواند پسرمان را نجات دهد.

سارا با ناراحتی به اتاق خوابش رفت و از زیر تخت، قلک کوچکش را درآورد. قلک را شکست، سکه ها را روی تخت ریخت و آنها را شمرد، فقط 5 دلار.

بعد آهسته از در عقبی خانه خارج شد و چند کوچه بالاتر به داروخانه رفت. جلوی پیشخوان انتظار کشید تا داروساز به او توجه کند ولی داروساز سرش شلوغ تر از آن بود که متوجه بچه ای هشت ساله شود. دخترک پاهایش را به هم می زد و سرفه می کرد، ولی داروساز توجهی نمی کرد، بالاخره حوصله سارا سر رفت و سکه ها را محکم روی شیشه پیشخوان ریخت.

داروساز جا خورد، رو به دخترک کرد و گفت: چه می خواهی؟

دخترک جواب داد: برادرم خیلی مریض است، می خواهم معجزه بخرم.

داروساز با تعجب پرسید: ببخشید؟!!

دختـرک توضیح داد: برادر کوچک من، داخل سـرش چیزی رفته و بابایم می گویـد که فقط معجـزه می تواند او را نجات دهد، من هم می خواهم معجزه بخرم، قیمتش چقدر است؟ داروساز گفت: متاسفم دخترجان، ولی ما اینجا معجزه نمی فروشیم. چشمان دخترک پر از اشک شد و گفت: شما را به خدا، او خیلی مریض است، بابایم پول ندارد تا معجزه بخرد این هم تمام پول من است، من کجا می توانم معجزه بخرم؟

مردی که گوشه ایستاده بود و لباس تمیز و مرتبی داشت، از دخترک پرسید: چقدر پول داری؟ دخترک پول ها را کف دستش ریخت و به مرد نشان داد. مرد لبخنـدی زد و گفت: آه چه جالب، فکـر می کنم این پول برای خرید معجزه برادرت کافی باشد! بعد به آرامی دست او را گرفت و گفت: من می خواهم برادر و والدینت را ببینم، فکر می کنم معجزه برادرت پیش من باشد. آن مرد ، دکتر آرمسترانگ فوق تخصص مغز و اعصاب در شیکاگو بود.

فردای آن روز عمل جراحی روی مغز پسرک با موفقیت انجام شد و او از مرگ نجات یافت. پس از جراحی، پدر نزد دکتـر رفت و گفت: از شما متشکـرم، نجات پسرم یک معجـزه واقعـی بود، می خواهم بدانم بابت هزینه عمل جراحی چقدر باید پرداخت کنم؟

دکتر لبخندی زد و گفت: پنج دلار بود که پرداخت شد

(بدون عنوان)

golak — Sat, 28 Apr 2012 17:11:56 GMT

هوای دلم بس ناجوانمردانه ابریست

خسته شدم بس که به فکر دیگران بودم

کاش کمی خودخواه می شدم

...

golak — Sun, 22 Apr 2012 11:37:06 GMT

حالم دست خودم نیست

حرفهام به قلمم نمیاد.....

هفت سین

golak — Sat, 24 Mar 2012 07:25:31 GMT

نتیجه زحمات من برای سفره هفت سین

نوروز مبارک

golak — Tue, 20 Mar 2012 00:38:09 GMT

سکوت

golak — Fri, 16 Mar 2012 18:23:11 GMT

وقتی کسی صدایت را نمی شنود

...... سکوت بهترین همدمت می شود

................................

golak

مردها

golak — Tue, 06 Mar 2012 21:33:45 GMT

دوستی میگفت مردها دو دسته اند :

دسته اول:

زود ازدواج میکنند هنوز اول راهند نه خونه نه ماشین نه سربازی نه فارغ التحصیلی فقط دلشونا خوش کردن به دو سه ساعت در روز کار تق و لقشون.. و اسم اینکه شاغلند بشون جرات داده بیان خواستگاری. البته این جوونهای خدا ترس و معتقد از ترس آلوده نشدن و در بند شیطان نیفتادن به این سنت پسندیده عمل میکنن و بعد از چند سال که آتشفشان درونشان از جوش و خروش میفته و چه بسا کودک معصومی را هم به این جهان تقدیم کرده باشن یادشون میفته که ای دل غافل ما چقدر عقبیم کلی کتاب نخونده و کلی کار نکرده و کلی جای نرفته چه نشسته ایم کنار خانم بچه ها که همه رفقا از ما جلوترن.. یا علی .. بلند شیم بریم پی پرورش روح و روان خودمان .. درسی و بحثی و ترقی و شغلی و مصاحبت با بزرگانی و خلاصه دیگه خانم بازی بسه اون بنده خدا خودشا با بچه سرگرم کنه تا ما هم مشغول رسیدگی به امورات خودمان باشیم...

زن برای این دسته از مردان چه موجودیست؟!

و اما دسته دوم:

تا جایی که شمشیرشون قدرت داشته باشه با شیطون و دار و دستش میجنگن و کوله پشتیشونا پر میکنن از تفریح و مسافرت و درس و مشق و کتاب و... کلا هر چیزی که هر مردی دوست داره داشته باشه.. و بعد با آمادگی کامل میرن خواستگاری دختر خانمی که چه بسا اون هم به اندازه کافی توشه برداشته.. هرچند که ممکنه چندتا تار سفید تو کله کچلشون پیدا کنی اما خیالت راحته که واقعا مرد زندگین سرد و گرم روزگار چشیده اند و حالا که تو همه چیز این دنیا سرک کشیدن با خیالی آسوده سفره زندگیشونا پهن میکنن و هر چی دارن و ندارن با شریک زندگیشون سهیم میشن از همون اول هم رسم زندگیشون معلومه و با هر بادی به سمتی خم نمیشن..البته در مورد این گروه از مردان باید گفت اینا همونایین که سن ازدواج را بالا بردن. در مورد آمار طلاق نظری نمیدم اما خیلاتون راحت که درصد افسردگی خانمهای این گروه خیلی پایینه...

زن در نظر اینان چه موجودیست؟!

golak

زندگی به رسم زنده بودن

golak — Sun, 04 Mar 2012 22:25:50 GMT

خسته ام

خسته از هیاهوی زندگی

خسته از سکوت روزها

خسته از عشق ...

که هیچ وقت عاشقم نبود

روزهایم بی حضورت فقط مرور روزمرگیست و شبها، خواب برایم رهایی از بودن بی توست...

هیچ وقت عاشقم نبودی...

تو مدعی دوست داشتنی اما هرگز حس نکردم دوستدار با من بودنی..

این روزها یاد میگیرم رسم بی وفایی... رسم سکوت.... رسم فراموشی...

زندگی باید کرد اما نه به شرط عاشقی.... فقط به رسم زنده بودن

golak

کنکور تمام شد

golak — Sat, 18 Feb 2012 20:32:41 GMT

بالاخره تموم شد

از قرنطینه درومدم

کنکورم برای خودش پروسه ایه ها

با اینکه خیلی از سوالها را جواب ندادم اما خیلی امید دارم آخه اتفاقهای قشنگی برام افتاد که به فال نیک گرفتمشون

صوت قرآنی که اول جلسه تلاوت شد آرامش عجیبی به من داد و لبخند مراقبی که نمیدونم چرا اینقدر به من توجه داشت ....

شاید به نظر بعضیها اینا نشونه نباشه اما برای من معانی زیادی داره....

هدفم قبول شدن نیست این فقط وسیله است...

خدایا قلبم را از نور حقیقت روشن کن

golak

چقدر آسوده تر زندگی میکنیم وقتی نمیدانیم .....

golak — Sat, 14 Jan 2012 20:39:23 GMT

چقدر آسوده تر زندگی میکنیم وقتی نمیدانیم .....

تقریباً 10 سالی میشه که مادرم شب اربعین نذر سمنو پزون داره و روز اربعین هم مجلس روضه در خانه ما برقرار است و هر سال با شکوه تر از سال قبل... همسایه ها و آشنایانی که حاجتشونا میگیرن با اعتقاد و خلوص نیت بیشتری در این مجلس حاضر میشن و یا حتی نذر کرده و در این سمنو سهیم میشن.

پختن نذری و مجلس روضه و پذیرایی از مهمونهای مجلس آقا امام حسین علیه السلام که امری پسندیده و مقبوله و شکی درش نیست اما چیزی که امسال شرکت منا تو این مراسم کمرنگ کرده بود کارهای عجیب و غریبیه که بعضی از خانمها انجام میدادن و جزوی از این مراسم سمنو پزون قرارش دادن و از اونجایی که من مشغول خوندن کتابهای ادیانم ذهنم بدجوری درگیر تشخیص مرز بین خرافات و دین شده ...

خیلی دلم برای خودم سوخت که نمیتونم از این مراسم لذت ببرم و نذر کنم و دل به دل همنوع خودم بدم. میترسم از اینکه کار اونها درست باشه و من بی دین شده باشم . کاش نمیدونستم ، کاش دنبال دونستنش نبودم ، کاش توی این راه نیفتاده بودم تا حالا با بیخیالی تمام راه دلما پیش میگرفتم.... اما حالا اینجام .... مرز واقعیت و خرافات....

پای دیگ سمنو حرف راست و دروغ این کارهای عجیب بود . همسر من که منتقد شدید این کارهاست میخواست خانمهای معتقد را متقاعد کنه که به اصل این عمل لطمه نزنن و این خرافات را ازش دور کنن اما خوب به این راحتیها نمیشه حریف این جماعت شد .

منظورم از این جماعت معتقدانیست که درک کردن اون چیزی را که هرکدوم از ما هم به طریقی بش رسیدیم...

خلاصه کار به جایی رسید که عده ای گفتن پولی را به عنوان صدقه به دیگ سمنو بچسبونید و نیت کنید تا انشاالله حاجتتون براورده بشه و مادر همسر من هم که خانم معتقد و مومنی هستند و دل پاکی هم دارند اسکناسی از همسرم گرفتند و به دیگ چسباندند. از نیتشون اطلاعی ندارم اما همین را میگویم و قضاوت را به عهده شما میگذارم. وقتی میخواستیم دیگ سمنو را بشوییم همه اسکناسها کنده شده بودن به جز اسکناس مادر همسرم ، کمی خیسش کردیم تا بالاخره از دیگ جدا شد و عجیب که جای اون چنین طرحی ایجاد شده که قبلا نبود.....

golak